Çocuklarda Korku ve Fobiler
Korku, çocukluk döneminde gelişimin doğal bir parçasıdır. Karanlık, yalnız kalma, hayvanlar, yüksek sesler veya yabancı kişiler gibi birçok durum belirli yaş dönemlerinde çocuklarda korku oluşturabilir. Ancak korkunun çok yoğun yaşanması, uzun süre devam etmesi veya çocuğun günlük yaşamını kısıtlamaya başlaması durumunda daha yakından değerlendirilmesi gerekebilir.
Fobilerde çocuk, belirli bir nesne veya durum karşısında yoğun kaygı yaşayabilir ve bu durumdan kaçınmak için güçlü bir çaba gösterebilir. Korkulan durumla karşılaştığında ağlama, öfke, donakalma, ebeveyne sıkıca tutunma veya ortamdan uzaklaşma isteği görülebilir.
Çocuklarda Korku ve Fobilerde Görülebilen Durumlar
Çocuklarda şu belirtiler görülebilir:
- Belirli nesne veya durumlardan yoğun şekilde korkma
- Korkulan durumdan kaçınma
- Ebeveynden ayrılmak istememe
- Karanlıkta veya yalnız kalmakta zorlanma
- Hayvanlar, iğne, doktor veya yükseklik gibi durumlara aşırı tepki verme
- Korku nedeniyle okul, oyun veya sosyal etkinliklerden uzak durma
- Bedensel olarak titreme, terleme veya kalp çarpıntısı yaşama
- Sürekli güvence ve destek isteme
Çocuklarda korkuların ortaya çıkışında yaş ve gelişim dönemi, geçmiş deneyimler, çevreden öğrenilen tepkiler, stresli yaşam olayları ve çocuğun olayları algılama biçimi etkili olabilir. Bazı korkular zamanla kendiliğinden azalırken bazıları çocuğun yaşam alanını giderek daha fazla sınırlandırabilir.
Psikoterapi sürecinde çocuğun korkularını tanıması, bu korkularla ilişkili duygu ve düşüncelerini ifade edebilmesi ve kaçındığı durumlarla yaşına uygun şekilde başa çıkabilmesi üzerinde çalışılır. Amaç çocuğun kendisini daha güvende hissetmesini ve korkularının günlük yaşam üzerindeki etkisini azaltmasını desteklemektir.
